Een Travellerspoint blog

Dag 13

Bassie en Adriaan en het mysterie van de lege stad

sunny 28 °C

Opening shot: Bassie en Adriaan zitten in hun rode auto, Robin de robot zit op de achterbank. Ze rijden Seoul binnen. Een mysterieus pianomuziekje speelt. Adriaan: 'dat is vreemd...de straten zijn plots leeg'. Bassie: 'allememachies! Adriaantje! Al die aardige mensen zijn verdwenen!'. Robin: 'volgens...mijn...berekening...is de stad...56,6% leger...'. Adriaan: 'wat een mysterie, zou de Baron hier achter zitten?' Bassie: 'de Baron? Allememachies, straks laat hij ons verdwijnen! Mimimimimimimi'. Adriaan: 'rustig Bassie, we zoeken dit tot de bodem uit'.
Scene 2, zoom in op Bassie en Adriaan op de voorbank. Muziek zwelt aan en lied wordt ingezet: 'Eerst zag ik een Koreaan, waar is die nu heengegaan? Een Koreaan, een Koreaan verdwijnt nooit spontaan'. Adriaan: 'Bassie doe eens een gok. Het heeft te maken met Chuseok!'
Genoeg avonturen van Bassie en Adriaan en tijd voor ons verhaal. Uiteraard is bovenstaande gerelateerd aan onze dag, maar zover zijn we nog niet. We bevinden ons immers nog in Gyeongju. Gisteren was de start van Chuseok en vandaag lees ik op een Koreaanse nieuwssite dat er maar liefst 20 miljoen Koreanen op reis zijn gegaan. Dat op een populatie van 50 miljoen. De wegen van Seoul schijnen urenlang vast te hebben gestaan. Gelukkig reizen wij vandaag naar Seoul, tegen de stroom in. Het is goed dat ik de trein van tevoren heb geboekt, alle plaatsen zijn namelijk bezet. De eerste 2 haltes gaat het nog wel, maar op een gegeven moment stroomt de trein vol met reizigers die moeten staan. Voor ons is de reis gelukkig comfortabel, als je al het Koreaanse gekwebbel en de kinderen weet te negeren. Na een goede 2 uur stappen we uit op Seoul Station, waar het nog behoorlijk druk is. Wat wel opvalt, is dat er een relatief groot percentage niet Koreanen rondloopt. De Koreanen die rondlopen, zijn meestal met geschenken van het platteland (dozen appels en citrusvruchten) op weg naar hun families. Wij hoeven maar 1 halte te reizen, het hotel hebben we dit keer zo dicht mogelijk bij het station geboekt. Dat scheelt straks weer reistijd en reiskosten als we met de trein naar het vliegveld willen. Het hotel zit aan een van de hoofdstraten van Seoul, maar wat opvalt is hoe rustig het is. Het grootste gedeelte van de winkels en eettentjes is gesloten en er lopen behoorlijk weinig Koreanen rond. De Chuseok migratie heeft hier toegeslagen, veel Koreanen zijn terug gegaan naar hun thuisdorpjes. Dit geeft een raar gevoel. Het lijkt wel of de stad door Koreanen verlaten is en de paar buitenlanders zijn achtergelaten. Onze zorg is met name hoe we straks eten gaan vinden. Na een bezoek aan ons hotel (wederom prachtig, dit keer op de 9e verdieping met uitzicht over de neonverlichte straten van Seoul), is het tijd om de straat op te gaan en te zoeken naar eten. Gelukkig kennen we de buurt hier inmiddels en in een achteraf straatje vinden we uiteindelijk een prima uitziend traditioneel Koreaans restaurant. Het is vrij druk, met zoveel restaurants die gesloten zijn is de keuze natuurlijk beperkt. Het eten en de bediening zijn in ieder geval prima, we kiezen voor gemarineerde runderlappen. Daarbij zitten uiteraard de nodige bijgerechten, voor de verandering iets minder pittig dan we gewend zijn.
IMG_0510_1_.jpg
Voor degenen die na al die eetfoto's zich afvragen wat dit met mijn gewicht doet, ik ben officieel iets meer dan een kilo afgevallen (vanavond kunnen wegen in het hotel). Zo zie je maar waar al die beweging en pepers goed voor zijn. In feite bestaat het eten ook uit een beetje vlees met heel veel koolbladeren. Een prima dieet! Misschien moet ik Sonja Bakker gaan overtreffen met een boek over 'het peperdieet'.
Met genoeg energie voor de rest van de avond besluiten we bij de paleizen te gaan kijken. Er schijnen namelijk verschillende activiteiten gepland te staan in verband met chuseok. Een van de regels is dat je in traditionele Koreaanse kledij gratis naar binnen mag, dus er lopen meerdere Koreanen rond in traditionele jurk. We lopen naar Deoksugung palace, niet ver bij ons hotel vandaan. Voor het paleis vindt er een openlucht eucharistieviering plaats van de Rooms-Katholieke Koreanen. Er zijn tientallen nonnen aanwezig en er wordt gezongen. In het donker bij de verlichting ziet het er allemaal mysterieus uit. In Korea zijn Christenen inmiddels de grotere religie; ongeveer 30% is Christen, gevolgd door ongeveer 25% Buddhist. Van beiden zijn we overigens evangelisten op straat tegengekomen die ons wilden bekeren.
Het Deoksugung is erg mooi bij nacht. Je vergeet even de stad eromheen en wordt niet afgeleid door bordjes en gespannen touwtjes die aangeven wat allemaal niet mag. We maken mooi een paar foto's en lopen vervolgens naar het paviljoen.
IMG_0512_1_.jpg
Bij het paviljoen heeft een grote massa zich verzameld. Kennelijk gaat er een optreden plaatvinden, dus wij wachten geduldig af tussen de Koreanen. Het blijkt een optreden van traditionele Koreaanse muziek. Laat ik beginnen met te zeggen dat over smaak niet te twisten valt en dat als je een groot liefhebber bent van Koreaanse traditionele muziek je misschien een paar zinnen moet overslaan. De artiesten zijn in Koreaanse kledij, de zetting is erg mooi in het oude paviljoen. Zodra de eerste artiest zijn mond echter opendoet, haken wij een beetje af. Het lijkt net een mekkerende geit. Waarschijnlijk gaat het om de tekst, maar die begrijpen wij niet. Na de geit komt er een optreden met een traditioneel Koreaans snaarinstrument. Daar wil ik dit over zeggen: geweldig voor een zen cd, of voor als je moeilijk in slaap komt. Om de zoveel seconden pingelt de speler aan een snaar en af en toe slaat hij op de kast. Sharons ogen worden direct al zwaar en ik moet haar half slapend wegbegeleiden. Als dit de historische basis is van K-POP, begrijp ik waarom het zo beroerd is. Het past echter wel mooi in de traditionele setting.
Voor ons tijd om verder te lopen. We wandelen nog rustig naar Gyeongbokgung en maken er een halve ronde omheen om te kijken of hier wat spannendere dingen gebeuren (op internet heb ik gelezen over martial arts op de rug van een paard...hoe gaaf is dat). Helaas is alles al potdicht. Dan maar weer rustig terugwandelen met een stop hier en daar. De stad is heerlijk om te beleven 's avonds. Morgen gaan we proberen eindelijk het verboden paleis binnen te komen en ik wil op zoek naar Koreaans worstelen. De winnaar schijnt een heel kalf mee naar huis te krijgen... We gaan het zien! Eindtune Bassie en Adriaan start. 'Dag vriendjes...en vriendinnetjes, Tot de volgende keer maar weer!'

Geplaatst door Theemp 5:23 Gearchiveerd in Zuid-Korea

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reageer als eerste.

Om reacties achter te laten op deze reisblog moet je lid zijn van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint