Een Travellerspoint blog

Dag 14

Einde - Cliches, blahblah

semi-overcast 28 °C

En daar is hij dan, de laatste volle dag in Korea. Daarmee ook de laatste toevoeging op deze blog. Morgen vliegen we terug naar Nederland. Op zich zijn we daar nu ook wel klaar voor. We hebben een hoop meegemaakt en nog meer gegeten. Als we langer zouden blijven zou het hier gaan wennen. Dat is nooit goed, dan zou ik straks nog mijn beeld over Korea moeten bijstellen.
Vandaag gaan we vooral op zoek naar Chuseok activiteiten en souvenirs. We hebben allereerst heerlijk uitgeslapen. Ik heb nog niet echt uitgeweid over Koreaanse bedden, maar ze hebben de neiging nogal hard te zijn. Je denkt op een heerlijke boxspring te duiken? Boem; je nek gebroken op een keihard matras. Waarschijnlijk komt het omdat Koreanen zelf vaak op dunne matjes op de vloer sliepen (en in veel hotels zijn er nog traditionele kamers waar dit ook kan). Misschien zijn Koreanen gewoon geen mietjes zoals wij dit zijn. Ze zitten tenslotte ook rustig uren met opgevouwen benen op de harde grond. Punt wat ik wilde maken is dat we de afgelopen 2 weken weinig hotels met een zacht bed hebben gehad, dit hotel was het matras in ieder geval minder hard. Dusdoende hebben we heerlijk geslapen.
Goed, onze activiteiten van vandaag! Zoals eerder beschreven ben ik keer op keer gefaald in het betreden van Gyeongbokgung (het grootste paleis van Seoul). De 1e keer was mijn camera leeg toen ik binnen wilde gaan, de 2e keer was het die dag gesloten. Vandaag wil ik koste wat het kost naar binnen. Niet dat het mij makkelijk wordt gemaakt. Het is vandaag superdruk met (vooral Koreaanse) toeristen. Dit hebben we nog niet eerder zo gezien in Seoul. Iedereen komt waarschijnlijk op de activiteiten af die gepland staan en het is natuurlijk een nationale vrije dag. De rij voor de kassa's is enorm. Sharon stelt voor om het dan maar te laten zitten. NEIN NEIN NEIN! Al moet ik een uur lang in de brandende zon hordes Koreanen van me afduwen, ik moet en zal een kaartje bemachtigen. We gaan dan ook maar rustig in de rij staan. De zon gaat gelukkig het grootste deel van de tijd verscholen achter een wolk, anders kan het broeierig warm worden op het reusachtige plein van zand. Na een goede 20 minuten hebben we ons kaartje en gaan we naar binnen. Door de voorhof heen en op weg naar de hoofd ontvangsthal is het vrij druk; om een foto te maken van de troonhal moet ik over menige Koreaan klimmen. Daarnaast is het inmiddels onmogelijk om mensen die foto's maken rustig hun gang te laten gaan, de hal wordt op alle mogelijke manieren vastgelegd. Meestal door de zogenaamde 'selfy' een foto van jezelf met ergens op de achtergrond het gebouw.
IMG_0524_1_.jpg
Het paleis terrein is gelukkig veel groter. Er ligt een prachtige tuin naast, met meerdere vijvers en paviljoens. Daarnaast zijn er nog diverse bijgebouwen die op zich zelf al een paleis lijken. Hier is het ook veel minder druk; veel mensen komen kennelijk toch niet verder dan de ontvangsthal.
IMG_0529_1_.jpg

IMG_0541_1_.jpg
We doen rustig aan. Er valt enorm veel te zien en af en toe is het gewoon rustig genieten van alles wat je om je heen ziet. De mensen vormen een mooi deel daarvan. Grappig zijn de kinderen die in traditionele Koreaanse kleding voorbij komen rennen. Ook leuk is het om te zien hoe Koreanen zelf nog erg onder de indruk zijn van hun eigen paleizen en hoe ze dit uiteraard zeer uitgebreid fotograferen.
Aan het paleis vast zit het folk museum. Voor het museum zelf is nog een grappige standbeeldcirkel van de chinese kalender gemaakt, waar elk dier een jaar uitbeeldt. Volgens mij zijn er 12 verschillende dieren. Ik ben geboren in het jaar van de Os. Karaktereigenschappen volgens de Chinese astrologie: krachtig en betrouwbaar, een geboren leider, een harde werker, kiest het liefst de kortste weg, zachtaardig en geduldig, maar kan ook flink uitvallen, is soms koppig. Sharon is geboren in het jaar van de tijger. Aan mensen die geboren zijn in het jaar van de tijger worden de volgende eigenschappen meegegeven: energiek, gevoelig, heldhaftig, dynamisch, revolutionair, leiderscapaciteiten, onverschrokken maar ook ijdel, heethoofdig, zelfoverschattend, alle schepen verbrandend en een alles-of-nietshouding (bron: wikipedia). Oordeel zelf of het klopt. Ik heb alleen een foto gemaakt van de kip, omdat die er zo leuk uit zag...
IMG_0545.jpg
Het museum zelf toont het leven van de gewone Koreaan. Wij hebben een kwartier lang zitten kijken naar een video over hoe rijst wordt verbouwd. Ga ik jullie niet mee vervelen, maar Meneer Lassie heeft best een hoop werk om voor ons al die pakken rijst te regelen. Daar wordt weinig aan getoverd. De rest van het museum volgt de tijdlijn van de oerkoreaan tot de hedendaagse Koreaan. De tijdlijn aan het begin van de route geeft me nog kort de hoop dat er een stuk over Guus Hiddink is, maar helaas. Andere delen van het museum gaan vooral over dagelijkse werkzaamheden, scholing, medicijnen en muziek. Op andere dagen misschien wat interessanter dan vandaag. Het begint op een gegeven moment wel erg druk te worden en we besluiten snel door te gaan.
Buiten vindt ondertussen een zangwedstrijd plaats en wordt een variatie op Koreaanse traditionele muziek gespeeld. Op een grasveldje dichtbij gaan we lekker in de schaduw van een boom luisteren. We missen Gordon een beetje, die zelfbenoemd zangtalent even terug kan zetten op zijn of haar plaats. De muziek is wel erg mooi. Na uitgerust te zijn, gaan we verder en maken we nog een rondje over het terrein. Er zijn een hoop activiteiten; traditionele spellen, dingen maken van riet, gekleurde touwtjes maken voor op een draak en nog veel meer. Wij willen echter naar iets wat al sinds het begin van de reis op ons lijstje staat: the chicken museum.
Na enig ronddwalen door de stad, vinden we een wandelend informatiepunt. Dit zijn Koreanen met een rood hoedje met daarop een witte i. Zij hebben kaarten bij zich en weten alles. We vragen naar het kippen museum, maar deze blijkt niet meer te bestaan... Dit is een hele schok voor ons, die we besluiten te verwerken met eten.
Ik ken de weg in de buurt inmiddels aardig en we besluiten naar Insadong te gaan. Daar is een grote winkelstraat. De winkelstraat blijkt superdruk en vol te zijn met mensen, heel anders dan de vorige keer. Het barst er nu ook van de street food tentjes, die gebakken en gekruide aardappels, worstjes, kipspiesjes en een heleboel onherkenbare lekkernijen verkopen. Ook vinden we hier veel souvenirshops, een mooie kans om wat aandenkens in te slaan. We houden het uiteindelijk bescheiden, Korea heeft nog een en ander te leren over goede souvenirs. Voor eten belanden we na een half uur tussen alle voedseltentjes uiteindelijk bij de Starbucks voor mijn vaste red bean paste green tea roll. Dit valt iets beter als lunch dan al het eten op de straat.
We besluiten om als laatste stop naar Dongdaemun market te gaan. Deze was gesloten tijdens ons vorige bezoek, we hopen nu meer geluk te hebben. Deels hebben we dit ook; alhoewel veel van de kledingkraampjes dicht zijn, is het voedselgedeelte nog open. Dit is prachtig om te zien. Stel je een overdekte winkelstraat voor, met links en rechts allemaal kleine winkeltjes waar eten ligt opgestapeld. In het midden van de straat staan allemaal minikeukentjes waar vooral vrouwen voedsel staan klaar te maken. Daaromheen staan banken waarop mensen lekker zitten te eten. Dit kan van normaal (Kimchi) tot bijzonder (varkenskop)voedsel zijn. De makkoli (rijstwijn) vloeit in ieder geval al rijkelijk en de sfeer is dan ook goed zo op de middag.
IMG_0555_1_.jpg
Wij keren na de wandeling met de metro terug naar ons hotel. Na een opfrissende douche (de temperaturen buiten gaan nog steeds richting 30 graden celcius) is het tijd om uit eten te gaan. We zoeken dit keer weer wat meer in de kleine zijstraatjes naar de eenvoudige koreaanse eettentjes. Dit is uiteindelijk de ultieme Korea beleving. Aan kleine tafeltjes met een gaspit onder genot van rijstwijn of bier genieten van je eten, wat voor je neus gaarkookt. We vinden ook nu weer een leuk tentje; niet al te groot en het stikt er van de locals. Wij bestellen dit keer een stoofschotel van varkensribben en octopus. Lijkt een rare combo, maar uiteindelijk komen de smaken prima samen in deze pittige stoofschotel. Sharon eet inmiddels dapper mee van de pepers, daar waar ze in Nederland bij het zicht van een klein rood stukje het eten al te pittig vond. Zo komt er een mooi einde aan onze laatste avond in Korea. Bedankt dat je ons al die tijd hebt willen volgen via dit blog.
IMG_0557_1_.jpg

Geplaatst door Theemp 5:28 Gearchiveerd in Zuid-Korea

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reageer als eerste.

Om reacties achter te laten op deze reisblog moet je lid zijn van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint