Een Travellerspoint blog

Dag 9

Een Koreaan die wil slapen gaan, laat alle lichten aan???

sunny 29 °C

Er moet mij iets van het hart. Wij reizen nu 9 dagen door Korea en we zijn in meerdere hotels/pensions geweest. Ons respect voor de Koreaanse technologie is groot...de nieuwste telefoons, overal flatscreen tvs, interactieve schermen, levensgrote reclame schermen etc... Maar! Er is iets wat mij bevreemd. Ik noem het "het dilemma van het licht". Voordat ik jullie lezers verlies, zal ik uitweiden wat mijn probleem is. Tot op heden in elk onderkomen waar we zijn geweest in Korea (3 in totaal) hebben we een probleem. Het probleem ontstaat wanneer we naar bed gaan. In Nederland doe je dan de lichten uit en je bedlampje aan. Hier...bestaat er geen bedlampje. Je licht in bed en je centrale bediening voor licht en airco via next gen touch screen interface zit aan de andere kan van je kamer. Hoe doe je het licht dan uit?! Als je eerst het licht uitdoet, kom je in de vreemde kamer in het donker niet meer in bed. Als je eerst naar bed gaat, blijft het licht branden. We hebben gezocht, maar in de hoop afstandsbedieningen zit tot op heden nog steeds geen een voor de lichten. Onze oplossing is het licht uitdoen en met een zaklamp naar bed. Maar hoe kan dit nou de juiste oplossing zijn in een land vol high-tech oplossingen?! Hebben Koreanen werkelijk nog niet het lichtknopje (of afstandsbediening) naast het bed uitgevonden?! Een pijnlijk gemis. Om vast op de zaken vooruit te lopen, vandaag troffen we in ons hotel in Busan naast de centrale lichtbediening (2 meter van het bed) een zaklamp aan, die aan de muur hing. Eindelijk! Dacht ik.... tot ik er achter kwam dat de zaklamp alleen uit te zetten viel door terug te hangen in de houder of de batterij eruit te slopen. Is er dan geeneen Koreaan die dit probleem ziet, of missen wij wat?! Ik zie hier een gat in de markt voor afstandsbedieningen voor het licht. Ik houd jullie op de hoogte van de verdere hotels.
Goed. Na deze klacht tijd voor de gebeurtenissen van de dag. We staan voor ons doen vroeg op, 9u (voor je commentaar geeft vanuit NL, dat is 2u Nederlandse tijd!). Tijd om onze koffers te pakken en op te ruimen, we reizen vandaag door naar Busan. Tussen de deur vinden we een lief briefje van Mae, de eigenaresse van het pension. Zij moest vandaag naar de kerk en kon daarom niet persoonlijk afscheid van ons nemen. Vandaar een lief briefje. De huishoudster regelt een taxi voor ons en voor we het weten staan we in de brandende zon te wachten op de bus naar het vliegveld. Een of andere Koreaanse Kenau helpt ons aan de ticket (no bags inside!!!) en na een kwartier wachten is het op naar Jeju Airport. Weer is fantastisch vandaag; geen wolk te bekennen en de thermometer tikt in de ochtend al 28 graden aan. Op het vliegveld aangekomen beleven we weinig; het valt alleen op hoeveel mandarijnen er worden meegenomen door de Koreanen. 1 op de 2 loopt met een doos mandarijnenen door de douane. Na deze de afgelopen dagen geproefd te hebben, moet ik ze wel gelijk geven. De mandarijnen hier zijn heerlijk zoet.
In het vliegtuig zijn we uiteraard de enige niet-Koreanen. We vliegen met Air Busan en hebben het idee dat de stewardessen speciaal voor ons Engels proberen te praten. Erg lief, maar niet noodzakelijk, we verstaan hun Engels toch niet echt. Bij de veiligheidsinstructies geven ze het ook op; in het Engels krijgen we te horen dat als we geïnteresseerd zijn in onze veiligheid, we onze flyer maar moeten lezen. Prima; neerstorten met dit weer gebeurt toch niet. Daarnaast is de vlucht vrij kort; binnen een uur zouden we al weer op Busan moeten landen. De vlucht is prachtig, door het raam kan ik alles mooi volgen. De zee licht vol kleine rotseilandjes. We merken dat we Busan naderen, doordat we tussen alle eilandjes containerschepen zien varen. Uiteindelijk zien we een deel van Busan zelf; de container overslag en de enorme waterdelta vol met boerenvelden (ik wed koolvelden voor alle kimchi bladeren). Busan luchthaven stelt weinig voor; er is geen enkele check-in en de bagageband komt direct van buiten. Daarna is het zoeken hoe we verder komen. De luchthaven ligt namelijk 15km buiten de stad. We vinden na enig zoeken de trein (uiteraard bestuurd door robots) die ons verder de stad in brengt. Dit biedt ook de eerste blik op de stad zelf. Wolkenkrabbers en woontorens zijn hier tegen prachtige bergen opgebouwd. Dit alles wordt begrensd door de zee. De hele kust lijkt te bestaan uit wolkenkrabbers en bergen, een merkwaardige mix tussen natuur en high tech. De trein zet ons af en al snel vinden we het metro netwerk van Busan. Onze tocht gaat wel lang duren, ons hotel staat in Haeundae (net als de Hyundai). De metro kost iets meer tijd om uit te vogelen dan die in Seoul, maar uiteindelijk lukt het ons. Tijd voor een high-five, want we verslaan hiermee alle toeristen die vanaf de luchthaven een taxi nemen. Na een ruim 40 minuten durende metro rit, komen we boven in Haeundae. Dit is een van de meest populaire gebieden van Busan, wat veroorzaakt wordt doordat hier een strand is. Ik denk dat het nog het meest te vergelijken valt met Miami; hoogbouw en hotels tot aan het strand met een prachtige boulevard om langs te wandelen. Het strands zelf is overigens maar 2km lang. Er hangt hier een relaxte sfeer van surfers en toeristen, van de laatste zien we eindelijk ook bijzonder veel niet-Koreanen. Grootste deel bestaat overigens uit Russen en Amerikanen (mede verklaard door de zeevaart en de legerbasis). Ons hotel vinden we na enig zoeken, nog geen 100 meter van het strand verwijderd. Kamer is keurig en het personeel spreekt wonderbaarlijk genoeg Engels.
Na een korte stop is het tijd om onze omgeving te verkennen. Zoals gezegd zitten we vlak bij het strand, dus dit zou normaal gesproken onze eerste stop worden. We zijn echter hard op zoek naar een geldautomaat die onze creditcard accepteert. Dit is een groot probleem in Korea. Je bankpas wordt sowieso niet geaccepteerd, je creditcard maar in een klein gedeelte. Dit maakt het keer op keer spannend of we een bank weten te vinden met een automaat die onze pas accepteert. Vandaag was het extra spannend, omdat het hotel een storing had met de credit card en alles dus cash afgerekend moest worden...gelukkig vonden we na een tocht van 30 minuten een werkende geldmachine.
Het strand is prachtig. Omsloten door wolkenkrabbers met een kleine promenade die langs het strand loopt, is dit een fantastische plek om mensen te kijken en wat foto's te nemen van de skyline. Onder het wandelen worden we nog aangesproken door een Koreaanse evangelist. Ook toeristen vormen tegenwoordig een doelwit voor zijn praatjes. Aangezien het een van de weinige Koreanen is die goed Engels spreekt, blijven we ruim 10 minuten met hem praten. Hij kent in ieder geval Guus Hiddink! Dan ben je mijn tijd meer dan waard.
IMG_0382_1_.jpg
Na een wandeling van ruim een uur langs het strand en door Haeundae is het tijd om op zoek te gaan naar eten. Sharon heeft wat last van haar maag; gek genoeg niet van alle pepers die ik haar verplicht om op te eten, maar van een snack die ze zelf heeft uitgekozen op de luchthaven (gefrituurd varkenslap met kaas). Daarom eten we licht. We vinden uiteindelijk een klein tentje die een soort van noedelsoepen serveert. Sharon neemt een koude noedelsoep met komkommer, varkenslapje en ei, ik neem een soort noedelsoep waar botten met vlees in zitten. Beide smaken prima, uiteraard krijgen we de inmiddels beruchte kimchi als bijgerecht geserveerd. Ik betrap me er op dat ik bij eten wat niet gepeperd is, nu al kimchi ga toevoegen om het pittiger te maken. Een slechte gewoonte, maar een goed teken dat de pepers beginnen te wennen.
IMG_0389_1_.jpg
Na onze maaltijd lijkt het mij een leuk idee om een strandwandeling te maken bij nacht. Wat blijkt; langd de boulevard zetten artiesten hun muziekinstrumenten op en gaan 's avonds spelen. Rechts van ons is een jongen bezig die diverse blaasinstrumenten kan bespelen (fluit, saxofoon en een blaasorgel), links van ons is een groepje bezig die popliedjes ten gehore brengt. Wij genieten, het is heerlijk druk en de muziek golft over het strand. De neonverlichting van de gobouwen draagt extra bij aan de sfeer. Een prachtige avond.
IMG_0392_1_.jpg
Na een tijdje wordt het wat fris en lopen we terug naar ons hotel. Onderweg komen we echter een gezellige bar tegen. Reden te meer om eens lekker Koreaanse stijl door te zakken. Koreanen hebben de gave om alles in drank om te toveren en het rijkelijk te schenken. Zo bevat mijn rum/cola meer wiskey (ja, dat halen ze dan wel weer door elkaar) dan cola. Is geen ramp, ik drink het tenslotte niet om de cola. We hebben nog een heerlijke gezellige avond en lopen uiteindelijk voldaan terug naar het hotel. Busan is tot op heden een aangename verrassing!

Geplaatst door Theemp 7:05 Gearchiveerd in Zuid-Korea

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reageer als eerste.

Om reacties achter te laten op deze reisblog moet je lid zijn van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint